استودیوی GPTACK50 بهصورت رسمی اعلام کرده است که بازی Stupid Never Dies در پاییز امسال برای پلیاستیشن ۵ و رایانههای شخصی از طریق Steam منتشر خواهد شد. این عنوان از صداگذاری انگلیسی پشتیبانی میکند و طیف گستردهای از زبانها از جمله فرانسوی، آلمانی، ایتالیایی، اسپانیایی، ژاپنی، کرهای، روسی، لهستانی، اسپانیایی آمریکای لاتین، پرتغالی برزیلی و چینی (سنتی و سادهشده) را در قالب زیرنویس ارائه میدهد؛ موضوعی که نشان میدهد سازندگان از ابتدا به بازار جهانی توجه داشتهاند.
داستان و جهان بازی؛ یک زامبی در پایینترین سطح جامعه
در Stupid Never Dies، بازیکن کنترل شخصیتی به نام Davy را بر عهده میگیرد؛ یک زامبی خجالتی که در پایینترین سطح جامعه هیولاها زندگی میکند. داستان در یک دانجن جهان دیگر جریان دارد که تحت سلطه موجودات مختلف قرار گرفته و فضایی تاریک اما در عین حال طنزآمیز دارد. هدف اصلی Davy این است که با شکست دادن دشمنان، ارتقا سطح و جمعآوری آیتمهای عجیب، قدرت خود را افزایش دهد تا بتواند Julia—دختری انسانی که در حالت یخزده قرار دارد—را دوباره به زندگی بازگرداند.
این خط داستانی در نگاه اول ساده به نظر میرسد، اما ترکیب آن با فضای غیرجدی و طراحی کاراکترها نشان میدهد که بازی قصد دارد میان روایت احساسی و طنز اغراقشده تعادل ایجاد کند. همچنین امکان سرقت توانایی دشمنان و شخصیسازی بدن زامبی با ارتقاهای عجیب، یکی از عناصر کلیدی گیمپلی محسوب میشود که به بازیکن آزادی عمل قابل توجهی میدهد.
شخصیتها و همراهان؛ ستونهای اصلی پیشرفت
در طول ماجراجویی، Davy با مجموعهای از شخصیتهای خاص و غیرمعمول همراه میشود که هرکدام نقش مهمی در سیستم پیشرفت بازی دارند. Julia بهعنوان انگیزه اصلی داستان در کنار او حضور دارد، در حالی که شخصیتی مانند Dr. Frank با دسترسی به دیتابیس خود، امکان بررسی سبکها، دشمنان شکستخورده و پیشرفت کلی را فراهم میکند.
Bessie، یک زامبی موتورسوار با شخصیت خشن، نقش کلیدی در بازگشت Davy به سطح زمین دارد و از طریق فروشگاه “Bessie Burger” امکان باز کردن مهارتها و افزایش سطح نادر بودن آنها را فراهم میکند. در مقابل، Goyle که یک مجسمه سنگی با توانایی پیشبینی است، اطلاعات تحلیلی از دانجن و منابع مورد نیاز را در اختیار بازیکن قرار میدهد.
در این میان، Acelino—شخصیتی با ظاهر عجیب (ترکیبی از انسان و چیواوا)—مسئول سیستم Body Hack است و از طریق فروشگاه تتو، امکان توسعه تجهیزات Overtech و شخصیسازی عمیقتر کاراکتر را فراهم میکند. این تنوع شخصیتی نشان میدهد که بازی تلاش دارد سیستمهای مختلف پیشرفت را در قالب کاراکترهای داستانی ارائه دهد، نه صرفاً منوهای خشک و مکانیکی.
باسفایتها و چالشها؛ طراحی مبتنی بر تنوع
یکی از بخشهای مهم Stupid Never Dies، باسفایتها هستند که نقش کلیدی در پیشروی در دانجن دارند. از جمله دشمنان معرفیشده میتوان به Afleet اشاره کرد؛ موجوداتی که با نوشیدن شعلههای جهنم به قدرتی عظیم دست یافتهاند و از تکنولوژی Overtech برای کنترل گرانش استفاده میکنند. این ویژگی نهتنها مبارزه را پیچیدهتر میکند، بلکه تنوع مکانیکی قابل توجهی ایجاد میکند.
در مقابل، Wyvernها بهعنوان نیروهای پیشرو ارتش اصلی معرفی شدهاند؛ موجوداتی که با وجود رفتارهای گاه غیرقابل پیشبینی، بهدلیل قدرت و خشونتشان احترام زیادی دارند. این باسها نشان میدهند که بازی ترکیبی از طراحی کلاسیک موجودات فانتزی و عناصر مدرن را در ساختار خود جای داده است.
شخصیتهای فرعی و لحن خاص روایت
در کنار شخصیتهای اصلی، کاراکترهای فرعی نیز نقش مهمی در شکلدهی به لحن بازی دارند. Bob Dullahan بهعنوان شخصیتی آزادیطلب و اغراقآمیز، با سبک بیان خاص خود به فضای طنز بازی کمک میکند. از سوی دیگر، Phoenix Zaza Hotfeathers با رویکردی کاملاً بیتفاوت نسبت به جهان، نمایانگر لایهای از طنز فلسفی در روایت است.
این نوع طراحی کاراکتر نشان میدهد که بازی بهطور آگاهانه از کلیشههای جدی فاصله گرفته و به سمت روایتی حرکت میکند که در عین داشتن ساختار داستانی، خود را بیش از حد جدی نمیگیرد.
تحلیل: ترکیب خلاقانه طنز و سیستمهای عمیق گیمپلی
Stupid Never Dies در نگاه اول ممکن است یک پروژه عجیب و حتی غیرجدی به نظر برسد، اما در لایههای زیرین خود ساختاری نسبتاً پیچیده دارد. ترکیب مکانیکهایی مانند سرقت توانایی دشمنان، سیستم Body Hack، ارتقاهای Overtech و تعامل با NPCهای مختلف، نشان میدهد که بازی از نظر طراحی گیمپلی تلاش کرده عمق قابل قبولی ارائه دهد.
از سوی دیگر، لحن طنز و طراحی کاراکترها بهوضوح در تضاد با فضای تاریک دانجن قرار دارد. این تضاد اگر بهدرستی مدیریت شود، میتواند به یکی از نقاط قوت اصلی بازی تبدیل شود؛ اما در صورت عدم تعادل، ممکن است باعث شود تجربه کلی هویت مشخصی نداشته باشد.
همچنین حضور استودیویی جدید مانند GPTACK50 که توسط توسعهدهندگان باسابقه شکل گرفته نشان میدهد این پروژه میتواند یک شروع جدی برای یک IP جدید باشد. موفقیت یا شکست این عنوان، احتمالاً تأثیر مستقیمی بر آینده این استودیو خواهد داشت.
جمعبندی
در مجموع، Stupid Never Dies عنوانی است که تلاش میکند با ترکیب طنز، طراحی غیرمعمول شخصیتها و سیستمهای گیمپلی چندلایه، تجربهای متفاوت در ژانر اکشن نقشآفرینی ارائه دهد. این بازی از یک سو بهدنبال ارائه مبارزات سریع و متنوع است و از سوی دیگر، با روایت خاص خود سعی دارد هویتی متمایز ایجاد کند.
اگر سازندگان بتوانند میان شوخطبعی و عمق گیمپلی تعادل برقرار کنند، این عنوان میتواند به یکی از آثار خاص و متمایز سال تبدیل شود. در غیر این صورت، خطر آن وجود دارد که بازی در میان ایدههای متعدد خود، تمرکز اصلی را از دست بدهد.
